తెలుగు బ్లొగు

ఫ్రొద్దున లేవటం

ఆఫిసు కి పర్గెత్తుకు రావటం

పొలొమని మైల్స్ చదవటం

పని చెయ్యటం

ఐదింటికి ఇంటికి బయలుదెరటం

ఈంటికెల్లి టివి చూడటం

కాసేపే ఫసెబుకూ ఆర్కుట్టూ చూడటం

ఈదెనా జీవితం దీనమ్మ జీవితం

కాసేపు గట్టిగా నవ్వలెము పక్కవాల్లు ఎమంటారొ అని

కబుర్లాడలేము బసుగాదు పీకుతాడని

బాగ తినలేము అనారొగ్యం వస్తుండని

తుమంలేము దగ్గలేము సివిక్ సెన్సె అని

ఏద్వలేము పెద్దరికం అని

ఆటలాదలేము పిల్లతనం అంటరని

ఈదేన జీవితం దీనమ్మ జీవితం

అమ్మ నాన్నలతొ ఉండలేము ఉద్యొగం వల్ల

ఆక్కడకు వెల్దం అంటె వెల్లలేము నిరుద్యొగం వల్ల

వల్లని రమ్మంటె రారు,స్వాభిమానం వల్ల

ఏంటొ ఈ జీవితీం దీనమ్మ జీవితం

 ఎవరు ఎన్ని చెప్పినా ఆంధ్ర తెలంగణా గా విదీపొవటం మంచిదేమో. జనాల మదిలొ విడిపొదం అన్న అలొచన వచ్చినపుదు విడిపొవటమే ఉత్తమము

ఆఇతె ఆంద్రవాల్లు దొచుకున్నారని అనటం భావ్యం కదు.అంద్ర తెలెంగాణలుగ విడిపొదమూనుకొనతం తప్పులెదు కాని ఒకరిని ఒకరు కించపరుకుని విడిపొవతం మంచిదికాదు.ఆంధ్ర తెలంగణా మరియు రయలసీంలు గ విడిపొవతం వలన జరిగెమంచి అంతా ఈ విద్వేషాలను రెచ్చగొట్టటం (దొంగలు అని దోపిడిదారులని ..) వలన కొట్టుకుపొతుంది. విడిపొదం అనుకుననపుదు అన్నదమ్ములు లాగ విడిపొవలి కని మద్యలొ వేరే వాళ్ళకు అవకాసమిచ్చి లొకువకారాదు.

ఈఒక విడిపొయెటప్పుదు సమస్యలంటె ఒకటి హైదరాబదు మరొకటి సరిహద్దులు అనె కాకుండ నాకుమటికి ఇవెకాకుండ మరొకటి కనిపిస్తుంది,తెలంగణాకు అల్లుడైన అంద్రావాని స్థితి మరియు అంద్రకు కొడలైన తెలంగన అడబిడ్డ సంగతులు. మొ. అంటె బందుత్వాలు ఇవాల దాదాపు 25% మంది ప్రజలు బందుత్వాలు కలుపుకున్నారు. ప్రసాంతం గా విడిపొతె అంద్రు సంతొసంగా వుంటాము కాని విద్వెషాలు,గొడవల వలన విడిపొతె ఈ 25% బందుగణం ఇబ్బందులుపడ వలసి వస్తుంది అని న అభిప్రయము. ఆందుకె ప్రసాంతంగ విడిపొదాం

 జై ఆంధ్ర! జై తెలంగన! జై రాయలసీమ!

 ఈ నాడు దెశం లొ ఉన్న ఒకె ఒక దరిద్రపు అలవాటు పోల్చటం
నా దృస్టిలొ ప్రతిఒక్కరు ఇంకొకరికి ఈ విషయం లొను ఒక్కటి కాదు  మన చేతి ఐదువేళ్ళే సమనం కానపుదు ఏల మనమదరం ఒక్కటెనెని  పోలిక పోల్చెదరు

ప్రతి ఒక్కరి శక్తి యుక్తులు వేరు,పద్దతులు వేరు అలాగె ప్రతి ఒక్కరి జీవన విధనము వేరె అంచెత పోలిక అనవసరం.

కాని ఒకరిని గొప్పవారు అనిచెప్పవలెనంటే  ఇంకొకరిని చిన్నవానిలా చూపవలె  అదె ఈ పొలిక అనె  జడ్యానికి మూలం అదె అందరం కలసి మెలసి జీవిస్తు  వారిభవజాలన్ని వేరేవరి పైకి చొప్పించకుంటె ఎంత బాగుంటుంది కదా 

ఈ పొలిక వలన అసూయ,అసూయ వలన ద్వేషము, ద్వేషము వలన హింస ,హింస వలన అశాంతి కలుగుతాయని నా భావన

ఎమంటారు పాఠకమితృలారా?

తెలుగు బ్లొగు రాయమని చాలామది మిత్రులు ప్రొత్సహించగ ఇవ్వల్టికి ఇంకొక బ్లొగ్ రాశాను

రాశను తెలుగు <A HREF=”http://hrudayaspandanlu.blogspot.com”>బ్లొగ్</A> ఎపుడొ
కాని అప్పుడు ఎదొ నా ఇష్తం వచ్చినట్లు రాసాను.
నా ఉద్దెస్యం అపుడు ఎంటంటె, బ్లొగు అంటె నా యొక్క భావాలను మనకు నచ్చినట్లు వక్తీకరించటము, మాత్రమె కాని దానికి సమయము ,క్రమము తప్పక రాయలి అనీదెమిటి నా బొంద,నీబొంద  ఎవడొ ఎదొ అన్నట్లు ఉండెడిది.

ఇప్పటికి అదె దొరణి,ఎమి మర్పురాలెదు
నిన్న   సి.బి రావు గారితొను,వివెన్ గారితొను కొంచం మట్లాడినతర్వత ఒక రచయిత కు తన రచన మీద ప్రెమ దానికి లబించిన ఆదరనను బట్టి ఉంటుందని అందుకె బ్లొగుకి కింద కామెంట్లు రయవలెనని అనిపించింది.

కాని నాకొ సందెహం వచ్చింది, బ్లొగు అనెది రచనా? లెక బావవక్తీకరన? ఐతె బావ వక్తెకరనే రచన? లెక రచనె బావ వ్య్క్తెకరన?

నాద్రుష్టిలొ బ్లొగులనెవె బావవ్యక్తెకరన సదనం అంటె నా భావలను మీతొ పంచుకున్నాను,మీకు నచ్హితె బగుందంటరు, లెకుంటె బగలెదంటరు అంతెకద లెకపొతె ఎమి చెప్పరు.దానిగురించి బ్లొగరు పట్టించుకొనవసరంలెదనుకుంటను
మనం బ్లొగు రాసెది మనకొసం కాని పాఠకుకొసం కదెమొ.కాని రావుగరనంట్లు పాఠకులకు కొంత వినొద విగ్ననల్నదించటం బ్లొగరు విది, మనం ఆ పని చెస్తము. కాని మనం చదివె ప్రతి దానికి కొమెంట్ రాయలని లెదెమొ కద?

రచనలకు విమర్శలు బలన్నిస్తాయికాని బావవ్యక్తీకరనకి కాదని నా ప్రగడ విశ్వాసము

ఏమంటారు
నా పాఠకులరా?